Bugün yaşadığım bir şeyi sizinle paylaşacağım - özellikle anneler ve anne olmak isteyenlerle.
Anne olmanın en özel yanı “BİR İNSAN YETİŞTİRİYOR OLMAK”. İnanın baba bile değil çoğunlukla (kızma Aşko), annedir o küçük insanı yetiştiren ve insan olma özelliklerini katan.
Bu akşam Zeynep’in yeni okulunun formalarını almak üzere Tepe Nautilus’a gittik. Denedik, olanları aldık, olmayanları sipariş ettik ve geldik kasaya. Yine bizimle aynı okulun velisi de - daha büyük sınıf - kasa da önümüzdeydi. Kasiyer “bu mu olacak hanımefendi, diğeri olmuyor mu” diye gayet kibarca sordu. Hanımefendi (!) de “o olcak tabi, ben ötekini denemedim bile, yanlış şeyi veriyorsunuz bana” diye gayet kabaca çıkıştı.
Neyse sonra biz yemeğe gittik, eşimle sohbet okuldan, velilerden falan açıldı, acaba bizim okulun velileri nasıl tipler dedi. Ben de önümüzdeydi, görmedin mi gayet kaba ve hödüktü dedim. Fark etmiyor yani, en iyi yerde de otursa, en pahalı yemekleri de yese ruhu BOŞ bu tiplerin. İçi tık tık yani!
Nedense bizim insanımızda bir hazımsızlık var. Nereye gitsem aynı şeylerle karşılaşıyorum. Bir görmemişlik hakim. Hem de her seviyede. Oturduğu semte, altındaki arabadan falan güç alıp hava basıyorlar ya, bilmiyorlar ki ÇOK KOMİK oluyorlar. O insan orada çalışıyor, işinin karşılığında para kazanıyor, hata yapmış olabilir ama bu kimseye aşağılama, kabalaşma hakkını vermez ki! Adam gibi hata yaptıklarını anlatırsın karşı tarafa, düzeltilmesini rica edersin.
Cebi para dolunca ya da mevki sahibi olunca sanıyorlar ki tüm dünya onların. Bir teşekkürü, bir günaydını fazla görüyorlar hemen.
Bankadaki para, plazadaki ofis, oturduğu villa değildir insanı insan yapan. Ruhudur. Görgüsüdür. İyi niyetidir.
Anneler, anne olmayı planlayanlar; ne olur hazmetmiş bireyler yetiştirelim. Paylaşmayı bilsinler. Saygı duysunlar. Görgülü olsunlar. Nazik olsunlar. Yoksa hepten yaşanmaz bir yer olacak buralar…
{ 18 comments… read them below or add one }
biraz kaba olacak ama affınıza sığınarak ve etrafımda gördüğüm sonradan görme hödüüüüüüklere dayanarak rahmetli ananeciğimin lafını söylemek istiyorum ” eşeğe altın semer vurmuşlar eşek gene bizim eşek.” allah kimseyi sonradan görme etmesin. önemli olan hazmetmektir, derdi ananeciğim. ahhhh etrafımızda bunlardan çok var . (etrafımızdada çooook çocuklarımızın etkilenmesinden korkuyorum.) allaaaaah korusun diyorum. güzel günler dilerim…
Pınarcım,
Aynen annaneciğinin dediği gibi, ambalaj değişse de içerik aynı malesef,
Sevgiler,
Enhar
ah enhar ah sana ne kadar katılıyorum bir bilsen
bende hergün şok geçiriyorum tavırlara herkesin burnu büyük
geçen sene bizim semtte bir ara sokakta kaza olmuş önümüzdeki arabada durdu seyrediyor yol tıkandı arkamızda 10 araba oldu bir anda eşim önce bekledi herhalde tanıdığı diye düşündük baktık ne arabadan çıkıyor ne ilerliyor yolun ortasına durdu eşim kornaya bastı basıcağına pişman oldu şöför indi arabadan bizim arabayı yumruklamaya başladı küfrün bini bir para “seyrediyorum sana ne bekleyecen tabii keyfim isterse kapar kontağı giderim” diyo altındaki arabaya üstündeki kılığa baksan hayatta beklemezsin bu tavırları camlar kapalıydı açık olsa herhalde bize saldırıcaktı
insanlara öhö öhö diyince dayak yememek zor nerdeyse patlamaya hazır bomba gibiyiz
sevgiler
inci
İnci,
Araba, kılık, ödediği hesap, oturduğu yer… Hiç fark etmiyor… İnsan olmayı beceremedikten sonra…
Sevgiler,
Enhar
ben küçükken çok istediğim birşey olduğu zaman onu haketmem yada özel bir güne denk gelmesi gerekirdi. Alabilecek gücümüz olmasına rağmen kimse ihtiyaç dışı birşeyi almazdı, ve bu sebeple herşeyin kıymetini bilerek büyüdük, sahip olmak istediklerimizi alabilmek için onu için emek harcamanın önemini bildik. Şimdi çocukların bakıyorum da herşeyleri var,istemedikleri şeyler bile yığılı. Bu da doyumsuz çocuklar ve ilerdeki mutsuz bireyleri yaratıyor ve mutsuz birey her zaman başkasını hor görebilecek, suçlayabilecek insanlara dönüşüyor bence.
Sevgili Nothing,
Evet, yeni nesil olarak görgüsüz anne babaların doyumsuz çocukları geliyor malesef…
Sevgiler,
Enhar
ruhu bos demissin ya, bu cok yerli yerince bi tanim olmus…
hayirli günler:)
Öyle di mi Nergiscim, tın tın…
Sevgiler,
enhar
Ne kadar güzel bir konuya değinmişsin…
Çocuk büyürken ailesini rol model alıyor kendine, kimi örnek alıyorsa ona benziyor böylelikle artıyor iyilikler ya da çirkinlikler… Biz şimdiden düşünür hesabını yapar olduk bunların, ufak tefek yasaklar bile koyduk kendimize, inşallah doğru örnek oluruz kızımıza belki de ona bırakabileceğimiz en önemli miras bu olacaktır…
Sevgiler
Sevgili Ehali,
Tabi ki en öenmli rol modelleri bizleriz. Adam gibi adamlar yetiştirmek çok zor, inşallah becerebiliriz.
Sevgiler,
Enhar
“Lütfen ” kelimesini içtenlik ve sevgiyle herkese ve her ortamda söyleyebilen çocuklar yetiştirmemizi dilerim.
Aminnnnn Güldemcim, amin
enhar
I haven’t left a comment in a while but know that I read your blog often and always enjoy what you have to say. You amaze me at being able to handle two little girls and write your blog as well!! Looking forward to meeting that sweet little baby girl of yours soon.
Dear Mrs. Karen,
It’s really great to hear these from you, mother of 2 grown up girls… I really try hard, to catch every moment in my life, sometimes sweet, sometimes bitter
Hope to see you soon
Love,
Enhar
süperrr yazı!
çok haklısın enharcım
Sağol Gizemcim,
Enhar
Maalesef bunlar cogaliyor. Saygisizlik, gormemislik ve kabalik hic de yakismiyor insana
Gizemcim,
Malesef ve dediğin gibi gün geçtikçe çoğalıyorlar. O nedenle de çocukları yetiştirirken “görgülü, görmüş” çocuklar yetiştirmek çok önemli…
Enhar
ne kadar güzel son paraftaki yorumunuz
anne ; sadece çocuğun bakımını yeme içme gibi faaliyetlerini üstlenen kişi olmak değil bencede.
önemli olan topluma anlamlı dolu ve donanım sahibi bireyler kazandırmak -ki bence bunuda yaparken en büyük sorumluluk çocukla vakit açısından en yoğun zamanı geçiren ‘anne’nin üzerinde)
bir örnek vermek gerekirse her hangi bir oyuncak seçiminde bile eğer anne daha bebekllikten aman dursun aman oyalansın mantığıyla almaktansa onun gelişimine katkıda bulunacak oyuncakları tercih etmeli yani daha bebek daha çocuk anlamaz diyerek başlanıyor sonrada kimse önüne geçemiyor….
ve bizler cafede,mağazada,butikte her yerde bu bebelerin büyümüş versiyornlarını görüp sinir oluyoruz
biraz hassas olduğum bir konuya değinmişsiniz içimi kısaca döktüm 8.5 aylık bebeği olan bir anne olarak:)abarttysam,sıktıysam kusura bakmayın:)
not:imla hataları ,büyük küçük harf olayı için pardon acele yazılmış bir mesaj:)
Sevgili Gamze,
Sonuçta herşeyi paylaşıyoruz burada… Ve evet biz annelere çokkkkk iş düşüyor…
Hatalar hiç sorun değil
Sevgiler,
Enhar
ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi
ağzınıza sağlık
Çok sağol Ayşecim,
Sevgiler,
enhar
ben o “TİP” leri görünce açıkçası sadece acıyorum. aslında çevremizin nerden baksan çoğu o “SONRADAN GÖRMELER”le dolu. çok acıdır ki evlatlarımız da ya onlarla muhatap olacaklar bi şekilde. o tarz insanlara (!) cevap vermek bile büyük hatadır aslında çünkü neyle karşılacağını bile bilemezsin. tecrübeyle sabittir. umarım evlatlarımız aklı selim ve vicdanlı olurlar. nereden geldiğini bilmek, insana en önemlisi kendine saygı duymak en önemlisi. ne demiş ünlü düşünür; “eşeğe altın semer vursan, eşek yine eşek” :)))
SEVGİLER,
NİLAY
Nilaycım,
aynen öyle EŞEK HEP EŞEK
Sevgiler,
Enhar
Çok haklsın Enhar’cığım, ağaç yaşken eğilir.
Evet Özlem, bize çok iş düşüyor
Sevgiler,
Enhar
Adam olmak bambaşka bir şey, para pulla olunmuyor, parasızlıkta insanın adamlığını götürmüyor.
Tam tarif budur!!!
Enhar
Sana kesinlikle katılıyorum. Bir gülümsemeyi bir teşekkür ederimi esirgiyor insanlar. Mağaza çalışanları da kasiyerler de insan. Ben de illet oluyorum böyle tiplere. Aşağıdaki resimdeki yanaklara bayıldım
Sevgiler…
HuysuzBalık,
Aynen öyle, gitgide kaba ve garip bir toplum olup çıkıyoruz….
Sevgiler,
enhar
Ne güzel ifade etmişsin sevgili Enhar. Diyecek birşey yok aslında. Ama bir de şu var ki, armut dibine düşüyor. Yani bu tip insanlar ne yaparlarsa yapsınlar, ne kadar kitap okurlarsa okusunlar, eğitimlere katılsınlar, psikologlara gitsinler yine de kendileri gibi çocuklar yetiştiriyorlar maalesef. Bizim bazı şeyleri hazmetmek için daha çok zamana ihtiyacımız var bence.
Geçen kış birkaç ay İngiltere’de kaldım. Orada beni en çok şaşırtan şeylerden biri inanların her türlü harcamalarına dikkat etmesi ve gereksiz harcamadan kaçınmasıydı. Yani bizdeki gibi birşeyi pahalıya almak değil en uygun fiyata almak marifet sayılıyor oralarda. Ve dünyanın en zengin ülkelerinden birinde yaşıyor bu insanlar.
Ama dediğin gibi en azından biz çocuklarımızı böyle yetiştirmeyelim, değil mi?
Bu arada bakma bu kadar ahkam kestiğime, benim henüz çocuğum yok. Sadece azıcık dertleşmek istedim.
sevgilerimle…
Antigone,
Aynen öyle valla armut dibine düşüyor… Hazmetmemiş insanlar topluluğu malesef var ve gün geçtikçe daha da çoğalıyorlar…
Ne demek ahkam kesmek, önemli olan Çocuğun olup olmamasından ziyade olduğunda onu nasıl yetiştireceğin , inan
Sevgiler,
enhar
enhar cok güzel yazmissin.
bir de bunun baska bir boyutu var bilir misin bilmiyorum:)
ben genelde disarda görüp karsilastigim herkese cok kibarimdir ve hep siz diye hitap ederim ama nedense hep “sen” hitabiyla karsilasiyorum ve o anda cingar kopuyor.
diger insanlar gibi konumlarini kücümseyip onlara saygisizlik yapmiyorum ama sanirim o sekilde davranmak lazim diyorum bir anlik sinirle
maalesef bu insanlardan o kadar çok var ki artık, ürküyorum. hatta birkaç ay önce altındaki arabasına güvenerek arkadan benim arabama tosladığı halde yanımdan geçip giden bir zat vardı ki, inanılmaz. adam bir de bana el kol hareketi yaptı. önünde fren yapma gafletinde bulunduğum için.. yazık…
Denizanası,
Malesef o hödükler çoğalıyor ve ne yapmalı bilemiyorum… yani bizim yetişdirlerimizin hayata atılması için de çokkk zaman var daha
enhar
Leave a Comment