Nisan 2009

Bugün İstinye Park’da Açev yararına olan Canım Annem sergisinin açılışındaydık. Pemra, Müge ve Banu bu sergi için çokkk uğraştılar. Ama değmiş!!! Herşey mükemmeldi.

Pemra’ya poz veren 50 anne oradaydık. Kimler vardı kimler, Sema Şimşek, İnci Türkay, Anjelika Akbar, Handan Güçyılmaz, Tuğba Erbil, Arzu Balkan, Pınar Aylin, Bennu Gerede, Ebru Cündübeyoğlu ve daha pek çok anne… Hepsi de alanında başarılı ve ünlü anneler.

Sergi boyunca yapılacak aktivitelerden bahsetmiştim bu yazımda. Çocuklar için aktiviteler, fotoğraf yarışması …. İstanbul’daysanız mutlaka gidip görmelisiniz.

Bu arada İstanbul dışındakiler için ben de sergiden 2 kare çektim. Sol baş fotoğraftaki göbekliyi tanıyabildiniz mi

Uzun süredir alışveriş yapmıyordum, hem hamilelikten hem de hakikaten taşınırken o kadar çok gereksiz şeyim olduğunu anlamıştım ki, artık yeter dedim. Ancak bugün Zeynep’le Palladium’a gidip bir kaç eksiğimizi aldık.

Hani şimdi ben 15 gün sonra doğuracağım ya, e hastanede kendime gelince makyaj yapmam, saçıma başıma bakmam lazım ya, e kokoş anneyiz ya, işte tam bu yüzden Zeynep’le kozmetik alışverişi yaptık. Bitmiş ürünlerimi tamamladım doğuma gitmeden önce. Zeyno’ya da sözüm vardı makyaj malzemesi istiyordu, ben sürekli erteliyordum ama artık doğum üzeri uygun bir şey bulursam alırım demiştim. Kozmetiğin yanına 1-2 kitap da sıkıştırdık. Neler aldık?

Zeynep kuzusuna Sephora’nın minikler için olan serisi “Sephora Girls”den, içinde hem not defteri hem de far-parlatıcı seti olan şeker mi şeker bir ürün aldık. Bir de Nivea’nın renkli nemlendiricilerinden aldık. ve tabi D&R’dan Tübitak erken çocuk kitaplığından bir kitap aldık. Bayılıyoruz Tübitak kitaplarına, çünkü hem çok bilgilendirici, hem eğlendirici, hem de çok uygun fiyatlı.

Bana ise biraz daha fazla şey aldık

Sephora’dan Nails aseton, yeşil bir göz kalemi, kalem şeklinde kapatıcı aldık. Bir de Stildirektörü’nün bu yazısında bahsettiği Dry Cleaning saç bakım ürününü aldım, hastanede sürekli fön çektiremeyeceğim için, fönümün dayanması lazım değil mi? Ben Sephora’nın kendi ürünlerini hem cilt bakımında hem de makyaj malzemelerinde kullanıyorum. Çok memnunum, üstelik fiyatları da uygun. 

Sonra Mac’den Bountiful renkli Plush Gloss (sürekli kullandığım renk dudak parlatıcısı), makyaj altı kullandığım nemlendiricim bitmişti, bu sefer aynı ürünün SPF 50+ koruma faktmrlüsünü aldım, malum yaz geliyor. Bir de koyu gri göz kalemi alıp kozmetik alışverişini tamamladım.

Kendime D&R’dan, hastane de sıkılırsam diye [hangi ara sıkılmaya vaktim olacak bilmiyorum ama :D] Candace Bushnell’in yeni kitabı Beşinci Cadde 1 Numara isimli kitabını aldım.

İşin özeti anneler için KIZ çocuk olayı SÜPER bir şey, bana arkadaş oldu resmen büyüdükçe… Tabi 2 kokoş kız ve 1 anne nasıl olacak göreceğiz beraber

Bu arada çok komik herkes “kızım yollarda doğurcan artık otur” falan diyor bana sözleşmiş gibi, ama ben böyle iyiyim, nerede hareket orada bereket

Biliyorsunuz blogda zaman zaman başkalarının ürünlerine, yaptığı işlere yer veriyorum. İşte onlardan biri de Çiğdem Hanım’ın girişimcilik projesi olan ZUZUCAN. İsmi gibi kendileri de çok ama çok sevimli, el emeği, göz nuru, %100 Türk malı, yün ve silikondan oluşan oyuncaklar bunlar.

Çiğdem Hanım 14 senelik profesyonel iş hayatından sonra çocuklarla ilgili bir iş yapmak istediğine karar verip, hayatının yönünü değiştirmiş. Bu oyuncaklar 18-75 arası, sigara içmeyen ev kadınları tarafından yapılıyor.  Ben çok sevdim bu bebekleri, umuyorum ki sizin de ilginizi çekecektir. Siz de bu aileyi merak ediyorsanız buradan buyrun

Bu arada önemli bir konuya da değinmek istiyorum. Blogda kendi yaptıklarımı paylaşırken hiç bir sorun yok, sizler de yapmak istersiniz diye mümkün olduğunca açıklamalı olarak yazıyorum zaten, gelen sorulara tek tek cevap veriyorum, tarif etmeye çalışıyorum. Ama başkalarının emeklerine yer verdiğimde çok daha hassas oluyorum. Lütfen sizler de onların emeklerine saygı duyun.

Aslında bu yazıyı hemen diğerinin ardından yazmam lazımdı belki de… Çünkü şu anda hiç de uzun uzun karamsar bir yazı yazma havamda değilim… Ancak yine de, iki yazının ikincisini de yazmak lazım.

Sizin hayatta “asla affetmem” dediğiniz kişiler oldu mu? Benim oldu. 32,5 yıla 1 kişi. Yay burcuyum, hiç kindar değilim. Affetmenin ve hayata devam etmenin gerekliliğine inanırım. Ama bazen karşınıza öyle insanlar çıkar ki, bir anda tüm değerlerinizi alt üst eder.

İyilik perisi misali yaklaşır yanınıza, hep destek olur gözükür, ama aslında sizi kullanır, her fırsatta arkanızdan konuşur, kendi yarattığı yalan dünyada kendi istediği şekilde yaşar, istediği gibi yorumlar her şeyi.  Aslında olan bitenler olurken, siz de ordasınızdır, ama sonradan öyle bir şekilde duyarsınızki yaşanları kendinizden şüphe etmeye başlarsınız “acaba ben o sırada orada değil miydim” diye.

Hayatıma böyle 2 kişi girdi, ikisi de kadın. Biri bana değil, kendine zarar verdi. diğeri ise hem bana hem de sevdiğim başka insanlara. Ben yine de benden uzak olsun, yapılanları allaha havale ediyorum demişken, aradan bir yıldan fazla zaman geçmişken hala daha kulağıma arkamdan konuşulanlar çalınıyor. Ve yeter artık demek istiyorum!!! Gün olur devran döner, bu yaptıkların bir gün karşına dikiliverir.

Peki ben bu tecrübeden ne öğrendim: KİMSEYE ÇOK GÜVENME VE SÜREKLİ İYİLİK PERİSİ GİBİ DOLAŞAN İNSANLARDAN UZAK OL. 32,5 yıllık hayatta gördüm kü, çok iyi, çok mükemmel gözüken insanların mutlaka saklayacağı bir şeyleri oluyor. Şimdi de hayatıma girmeye çalışan benzer tarz insanlar oluyor ve artık temkinliyim, hemen buyur etmiyorum.

Ve her dua ettiğimde mutlaka HUZUR istiyorum. Tabi bir de kızlarıma sağlık ve mutluluk dolu güzel bir ömür

Not: Bu yazı yorumlara kapalıdır. Dilerseniz enhar@hanimish.com ‘a mail ile görüşlerinizi bildirebilirsiniz.